Marjon Mijnsbergen

Stirring up the Spirit

Gisteren was ik blij verrasd een maaltijd te mogen ontvangen  van auntie Esther en nog watermeloen toe ook. Ik was met de jongens film aan het kijken na de lunch van posho met bonen en heb daarom mijn maaltijd maar gedeeld met iemand anders. Daarna heb ik de borden afgewassen en teruggebracht naar haar. Er zijn net 2 onderwijzers op bezoek, die me bedanken voor het schilderwerk op de school, die op 1 februari weer begint. We praten wat  over ditjes en datjes. De onderwijzers moeten weer verder. Eigenlijk moet ik hen misschien leraar en lerares noemen, want 1 van hen is gespecialiseerd in natuurkunde. Blijkbaar loopt dat hier wat meer door elkaar dan bij ons. Er zijn ook best wat onderwijzers en leraren nodig, want er zijn al 250 leerlingen en dat worden er naar verwachting nog meer.  Ik beloof dat ik ervoor zal zorgen dat het lesmateriaal en de schilderijen, die nog bij mij op de kamer staan,  terug zullen komen bij de leraar, evt. via Joseph.

Lees meer >> | 323 keer bekeken

Kawempe

De dag begint bewolkt en we komen langzaam op gang vanmorgen. Eerst maar even mijn kamer dweilen en dan een poosje stille tijd; bijbel lezen en bidden. Ik voel dat ik echt niet meer elke dag naar de kerk moet gaan. Dat doe ik thuis ook niet en ik geloof dat er veel genade is bij Jezus,  die vooral persoonlijk relatie met ons wil en ook wil dat wij persoonlijk relatie aangaan met anderen. Ik doe dat door persoonlijk om openbaring te vragen bij God en door vooral te delen van wat ik heb met de mensen waarvan ik houd...Dus maar ff op Facebook en als Meddy terug is van de voetbal wegbrengen voor reparatie, wil hij graag voor de lunch nog naar Kawempe om boodschappen. Hij moet misschien 's avonds die bal weer ophalen en anders vindt hij het tekort op elkaar. Dat doen we dan maar. Ook niet erg, want dan kunnen we daar lunchen. Ik wil graag daarheen, omdat ze daar in de supermarkt goed brood hebben en dat kan dan weer een poosje mee. Zo gezegd, zo gedaan. Ik sla weer een voorraadje in en dan gaan we frietjes met rundvlees en koolsalade eten tegenover de supermarkt daar. Het restaurant ligt hoog en biedt een mooi uitzicht op de doorgaande weg, waar het een komen en gaan is van taxibusjes. Meddy geniet met volle teugen van het eten. Hij eet dit maar zo'n 3 keer per jaar, zegt hij. Meestal eet hij posho, omdat het goedkoper is...Over genade gesproken...Ik snap wel dat dat hier niet vanzelfsprekend is, maar het mag wel zo zijn dat je ontvangt als het er is. Dat kan best wel moeilijk zijn. Aan de andere kant siert die bescheidenheid Meddy ook. Hij zal nooit misbruik van me maken. Na het eten en wat foto's schieten van het uitzicht met mijn mobieltje, gaan we weer terug  richting Bulamu. Enfin dat duurt nog even, want de taxi moet vol. Bij 17 mensen en een baby en 20 minuten wachten vinden ze  het busje blijkbaar vol genoeg. Meddy zegt dat er soms wel 23  mensen ingaan...Onvoorstelbaar gewoon.

Lees meer >> | 286 keer bekeken

Vakantiegevoel

Twee dagen na de afsluiting van ons schilderproject op Bulamu, heb  ik nu echt een vakantiegevoel. Wel gewoon begonnen met een grote emmer was, inclusief beddegoed,  maar het mag allemaal en moet niet. Als ik aan het wassen ben, vraagt Margreet of ik water wil uit de waterkoker, dus doe ik een  bakkie tussendoor. Ik deel watermeloen uit in ons huisje en vil ook nog annanas met mijn bucknife. Ik heb die ooit gekocht voor backpacken door de Andrah Pradesh toen ik 25 was en heb het mes nog steeds. Het is echt een aanwinst. Daarna ga ik verder aan een paar schilderijen in mijn kamer die nog wel wat correctie en extra kleur kunnen gebruiken. Ik vind het ook tijd voor de kleurspoeling die ik heb meegenomen en doe die er achteraan. Ik ga ff plat, maar kan niet echt slapen, dus ga ik maar eens bij Meddy kijken die regelmatig 's middags een potje voetbalt na de lunch...Een veld vol jonge kerels en ze doen het goed. Ik hoorde  van Joseph dat Meddy wel een goede voetballer had kunnen worden als er een goed voetbalteam zou zijn in Oeganda. Hij is inderdaad snel en wendbaar en boordevol energie. 's Avonds nog 2 flinke stukken van mijn zoet wit brood gesneden en banaan en chocopasta erop gedaan. Dit brood blijft gelukkig lekker lang vers. Een uur later nog een advocado met knoflook versnaperd en dan kan ik er wel weer een poosje tegen. God is goed en zeer te prijzen. Sula bulungi (Goede nacht) en Ebiloti ebilungi (Zoete dromen) *****

Lees meer >> | 236 keer bekeken

Naar D'z Guesthouse

Vanmorgen maar weer eens afgedaald naar Bomboroad en daar proppen Meddy en ik onszelf in een overvol taxibusje. Ik wil boodschappen gaan doen en kom er dan pas achter dat het zondag is vandaag. Als we vlakbij D'z zijn, blijken de meeste winkeltjes daar toch gewoon open te zijn. Meddy wilde eerst doorreizen naar Kawempe naar de supermarkt, maar ik shop graag in die kleine winkeltjes en op de markt als ik er tijd voor heb. Dan ondersteunen we ook meteen de locale ondernemers. Die hebben het geld ook hard nodig voor hun voortbestaan. Ik koop weer w.c-papier, en mangosiroop om wat smaak te geven aan het vele water, dat ik hier drink. Voor de verandering koop ik voor Meddy gefrituurde cassavestengels en voor mezelf gefrituurde aardappelschijven en een samosa. Ik neem dat als lunch i.p.v. posho met bonen. Dat heb ik heel de week gegeten en lust wel even wat anders nu. Vanmorgen heb ik ook een advocado-salade gemaakt met een uitje en een tomaat. De advocado was zo groot als een plastic bal voor kleuters en onze buren verkochten er 3 voor 3.000 UGX ( 1 Euro) Dat is een superkoopje.

Lees meer >> | 482 keer bekeken

Afsluiting van het schoolschilderproject

4-1-15: Henry is gisteren weer uit Kampala teruggekomen. We zijn allemaal moe, dus besluiten we de volgende dag weer aan de slag te gaan.

Ik roep alle jongens bij elkaar met Henry samen. We lezen samen Handelingen 7. God wil graag dat we ons meer afhankelijk opstellen van de Heilige Geest. Stefanus deed dat ook en werd in zijn tijd helaas niet begrepen. Hij werd daarom gestenigd. Ik ga voor in gebed en Henry volgt mij daarin. Daarna volgen de anderen in stilte. Ik laat nog een kopie van een afbeelding van de muurschildering van Keith Haring zien. Hij schildert daarin allemaal kleurrijke figuurtjes met grote hoofden die emoties rondom het thema vrede symboliseren. De emoties geeft hij aan met series streepjes rondom de figuurtjes. Het ziet er geestig uit. Ik leg de groep uit dat Keith Haring een expressionist is en dat deze groep primair hun gevoelens uitschildert. Ik hoop hen un zo een beetje los te krijgen van het naschilderen  van plaatjes. Als we aan de slag gaan blijken ze heel flexibel te zijn en dit ook te kunnen. Tegen lunchtijd zijn ze allemaal klaar. Ik ben nog niet klaar en schilder op mijn gemakje door. Ik ben uiteindelijk precies op tijd klaar voor de posho met bonen en krijg er van Meddy ook nog een tomaat met een sjalotje bij.Het eten gaat er ook bij mij goed in nu. Ik leen de waterkoker van Mama Mega en drink nog een bakje met Henry Luja, voordat hij weer naar Kampala vertrekt. Ik zeg, dat ik hem ga missen. Dat blijkt wederzijds te zijn. Henry gaat een schildercursus geven aan studenten en als ik de komende 3 weken ook een keer mee wil doen, ben ik van harte welkom. Hij probeert nog een keer op Bulamu langs te komen op een zondag..' gewoon voor de gezelligheid ', zeg ik. Hij zegt dat hij dan nog schilderslinnen voor me meeneemt. Ik wil nog een paar dagen weg met Meddy  en dan kan ik daarop nog een mooi schilderij maken. Het is even raar dat het project nu opeens klaar is en het dringt nog niet helemaal tot me door. Het kost de nodige voorbereiding en organisatievermogen, maar als het eenmaal aan degang is, is het ook zo weer voorbij. De 2 weken zijn omgevlogen. Ik ga nog maar even op zoek naar bruikbaar papier. Er is nog heel veel verf over en ik schilder nog op golfkarton, en verpakkingsmateriaal uit de keuken. Meddy komt nog 2 vellen papier brengen. Ik gebruik er 1 van en hij neemt de andere mee naar buiten en maakt daar een prachtig schilderij. Hij heeft vanmorgen niet geschilderd, maar foto's gemaakt toen wij aan het schilderen waren. Ik zal er een paar posten op Facebook.

Lees meer >> | 272 keer bekeken

Jamiru Ssendega

Als ik mijn mail check op de veranda, zie ik opeens een jongeman aankomen. Ik herken wel zijn gezicht, maar weet echt even zijn naam niet meer. Het blijkt Jamiru te  zijn. Ik had hem echt helemaal niet verwacht. Hij komt even Joseph en zijn broers opzoeken hier op Bulamu. Hij gaat naar de dienst, dus ik zeg dat ik hoop hem later nog even te spreken. Zo gezegd, zo gedaan. Meddy, David en ik escorteren hem naar beneden, naar Bomboroad. Hij zegt dat hij een baan heeft gevonden. Hij heeft ' computerscience'  succesvol afgerond en werkt nu in een damesmodezaak. Het is een echte kerel geworden. Een paar jaar geleden heeft hij me met reizen naar en in Kampala begeleid en heb ik hem getrakteerd op een verse jus in Gardencity, een winkelcentrum voor Mezunghus, dwz. blanken. We zijn toen naar de campus geweest, waar we een softijsje hebben gegeten en naar de studenten hebben gekeken, die een dansje aan het instuderen waren. Dat was erg leuk om te zien. Hij zat wel eens zo krap bij kas, dat hij geen eten had, dus later heb ik hem wel een paar keer geld gestuurd voor eten. Ik beloof hem nog een keer naar de winkel te komen, als ik in Kampala ben. Dan lopen we weer terug naar boven. Even nog de was binnen halen, die voor het eerst helemaal droog is. Ik maak hieruit op, dat het warmer is geworden. Meestal is januari ook warmer dan december in Oeganda. De regentijd ligt weer achter ons en het landschap is nog mooi groen.

Lees meer >> | 220 keer bekeken

Afrika en Dexia - 1-1-2015

Gisterenavond vanuit mijn bed naar de ' Overnight-prayer' geluisterd, totdat ik in slaap val. Ik schrik nog even wakker als de aanbidding haar climax bereikt.  Dit duurt niet lang. Ik heb griep en heb mijn nachtrust echt nodig, anders ben ik geen mens meer. Om 7.30 uur ben ik weer uit de veren. Ik maak dan een paar vrije werken op het schilderpapier dat Henry uit Kampala voor me heeft meegebracht. Het schilderij van het uitzicht vanuit onze keuken heb ik gisteren afgemaakt. Op advies van Henry heb ik de bomen afgekaderd, zodat die beter uitkomen. Het schilderij is mooi geworden, al zeg ik het zelf. Enfin, dat vinden de jongens hier in huis ook.

Lees meer >> | 307 keer bekeken

De laatste loodjes van 2014

 De laatste loodjes van 2014...Een beetje zwaar...Griep, voor de 4e keer nu mijn tekst voor mijn blog aan het invoeren, maar de aanhouder wint. Ik ga het gewoon kort houden. Ik heb een onrustige nacht gehad en als ik even naar buiten loop voor wat zuurstof, kom ik Henry tegen. Hij is in de keuken aan het schilderen. We lopen samen naar buiten en daar hoor ik onder de sterrenhemel dat hij overijld 's morgens vroeg naar Kampala was vertrokken voor een opdracht. Zijn telefoon had kuren en hij wilde die opdracht niet missen. Ik zeg dat het toch wel handig is dat hij dan een boodschap achterlaat o.i.d. Vandaag vroeg naar Kawempe vertrokken om te pinnen. Daar is een Stanbic-bank en dan kun je toch iets meer geld pinnen dan bij andere banken. Dat is wel zo practisch, anders moet je steeds terug. Even om airtime, een hoestdrankje   nog wat boodschappen geweest. Dan weer terug met het taxibusje naar Bulamu. Meddy gaat gauw weer terug naar Bomboroad om foto's te maken. De jongens zijn het  Bulamu-bord met cement in de grond aan het zetten. Op de school zijn ze ook al een heel eind met de muurschilderingen. Ik ga even lekker op de veranda in de zon zitten met een boek..Kan meteen die kou uit mijn lijf komen.  Henry komt eraan en praat me bij over de ontwikkelingen vandaag en laat me de schilderingen in de school zien. Vannacht is er hier op veel plaatsen 'overnight-prayer'  voor het nieuwe jaar. Ik wens iedereen een gelukkig, gezond en creatief 2015 toe.

Lees meer >> | 204 keer bekeken

Vloerkleden wassen en naar Matugga

Vanmorgen begonnen met een handwas en ik doe maar meteen de vloerkleden een keertje mee, want die worden zelden gedaan, denk ik. Als ik klaar ben en voor het ontbijt wil gaan, hoor ik dat Henry wederom zonder enige uitleg naar Kampala is vertrokken. Hij is hierin wel heel erg hardleers hoor. Ik heb gisteren wat grenzen aangegeven, maar grenzen worden hier vaak niet gerespecteerd, merk ik. De mensen zijn gehard van het overleven en handelen daar ook naar. Emoties gaan ze uit de weg, terwijl ze toch heel emotioneel zijn in de regel. God wil relatie en heeft dat ook mogelijk gemaakt door Jezus, dus moeten we die emoties toch onder ogen zien, naar mijn mening. Ik begrijp wel waar het vandaan komt, maar we zijn een nieuwe schepping in Hem en mogen echt zijn. Anders wordt het maar een grote schijnvertoning, een religieus gebeuren in de negatieve zin van het woord. Als ik dan besluit met Meddy om naar Matugga te gaan om boodschappen, eigenlijk primair fruit en wc-papier, komt Aunt Esther weer meteen erachteraan tegen Meddy.. ."Doen jullie ook boodschappen voor mij?" terwijl de koelkast weer vol ligt met eten, wat net meegebracht is. Ik besluit wel om weer wat mee te nemen, omdat het mijn buurt wel weer een keertje is, maar die subtiele manipulatie via de kinderen, daar houd ik echt niet van. Gisteren deed Henry dat ook bij Meddy, terwijl ik net duidelijk ' Nee'  had gezegd. Toch maar wat beter voor mezelf gaan zorgen en alles van me af laten glijden. Lekker genieten van uitzicht bij Bomboroad en van het op de markt zijn, even onder de mensen zijn buiten Bulamu en  de lokale sfeer proeven. Meddy en ik gaan terug met een cake, Nescafe, waspoeder,toiletpapier, 2 flesjes limonade,  een paar appels, een watermeloen en een annanas. Dan kunnen we er weer even tegen. Als we gaan lunchen breng ik wat spullen naar Esther en zeg dat ze Meddy niet meer moet manipuleren. Nu net komt er een kind de tas terugbrengen, want ze hoeft het niet meer te hebben. Ik laat het maar doen, want het kind dat het komt brengen, kan hier ook niets aan doen. Liefde is niet altijd eenvoudig, als je voor echtheid en relatie wilt gaan. Het kan ook niet allemaal van een kant komen. Ik ben dankbaar hoor voor wat ze allemaal voor me doen, maar ik ben echt op zoek naar relatie.Het moet wel een keer gezegd worden dan en het komt hier ook nooit gelegen. Verder ga ik maar eens een beetje van Oeganda genieten en verder ontvangen wat God erover tegen me wil zeggen door de bijbel. Uiteindelijk doe ik het toch allemaal voor Hem. Hij heeft gisteren ook al laten zien dat Hij zal voorzien, door persoonlijke openbaring in Jeremia. Ik verwacht het van Hem.

Lees meer >> | 226 keer bekeken

Bulamu Sign Post & Painting in the classroom

Vanmorgen eerst zelf bij het ochtendgloren stille tijd gehouden en Jeremia 52 ontvangen en 1 Petrus 5. Ik krijg op mijn hart om dit te delen met de hele schildergroep en om een vergadering te beleggen. Zo gezegd, zo gedaan. Eerst even Henry geinformeerd en hij gaat erin mee. Het lijkt mij ook gewoon goed om hun visie, mening te horen en dat zij deze ervaring meekrijgen. Jeremia 52 gaat over de Chaldeers die Jeruzalem verwoesten en al het edelmetaal naar Babel brengen. Uiteindelijk moeten ze het ontgelden met hun leven. Jojakim van de stam Juda blijft God trouw. Hij wordt in de gevangenis gegooid maar komt toch in de gunst van de koning, die hem eten en drinken geeft tot zijn dood.1 Petrus 5 gaat over het eren van de ouderen door de jongeren en over een nederige houding in het algemeen. Er staat een mooie bemoediging dat we al onze zorgen bij God mogen brengen en dat Hij in al onze noden zal voorzien. We moeten Hem dan wel de eerste plaats geven in ons leven.

Lees meer >> | 223 keer bekeken