Stirring up the Spirit
Gisteren was ik blij verrasd een maaltijd te mogen ontvangen van auntie Esther en nog watermeloen toe ook. Ik was met de jongens film aan het kijken na de lunch van posho met bonen en heb daarom mijn maaltijd maar gedeeld met iemand anders. Daarna heb ik de borden afgewassen en teruggebracht naar haar. Er zijn net 2 onderwijzers op bezoek, die me bedanken voor het schilderwerk op de school, die op 1 februari weer begint. We praten wat over ditjes en datjes. De onderwijzers moeten weer verder. Eigenlijk moet ik hen misschien leraar en lerares noemen, want 1 van hen is gespecialiseerd in natuurkunde. Blijkbaar loopt dat hier wat meer door elkaar dan bij ons. Er zijn ook best wat onderwijzers en leraren nodig, want er zijn al 250 leerlingen en dat worden er naar verwachting nog meer. Ik beloof dat ik ervoor zal zorgen dat het lesmateriaal en de schilderijen, die nog bij mij op de kamer staan, terug zullen komen bij de leraar, evt. via Joseph.
Auntie Esther gaat even met wat kussens en een dekentje rusten op de vloer naast de bank en ik zet Joseph bij me op schoot en we kijken samen cartoons op t.v. Na een poosje trek ik me maar weer terug op mijn kamer en dan komt Meddy ook weer terug uit Kampala. Hij is om schilderpapier geweest en heeft een vriend daar opgezocht. We drinken wat en eten een volkoren biscuit erbij. De zak met cakejes die ik voor hem had gekocht is helaas uit mijn kamer ontvreemd, dus ik doe mijn kamerdeur maar weer op slot als ik wegga. We wandelen langs het kleine bassin bij het Bulamumeer vlakbij de varkensstal. Meddy zegt dat dit langzaam uitgebreid zal worden ter vergroting van het meer naar links. Hij zegt dat het Bulamumeer eerst heel klein begonnen is. We lopen verrder naar boven naar een van de toegangswegen naar Bulamu en ik zie nu eigenlijk pas dat je van daaruit een prachtig uitzicht hebt over Bulamu. Er staat ook een klein huisje. Meddy vertelt ze daar eerst met 40 personen gewoond hebben. Toen waren de huisjes er op Bulamu nog niet en dat was dus een erg krappe bedoening.
's Avonds trek ik mezelf terug voor bijbelstudie en Meddy doet dan updates voor op de laptop. God bepaalt me bij Lucas 10, bij discipelschapstraining. Dat is nu de derde keer in de afgelopen weken, dus ik ga er maar met de jongens mee aan de slag. Ik heb van Henry nog even de King James bijbel, dus dat komt goed uit.
's Avonds maar even wassen met water uit de wasemmer van Margreet, want we hebben al vanaf de middag geen water meer. Dat komt geregeld voor en ook dat er geen stroom is, dus je leert vanzelf om te improviseren. Nu moet ik dus even doortypen, want de accu van de laptop is bijna leeg.
Eind van de middag gaan we met een groepje Lucas 10 en Joel 2 lezen en dan met wat stukken zeep en balpennen naar de naburige huizen. Ik heb net de winnaar gekozen van de schilderwedstrijd op papier en het is Emmanuel geworden, die zelfs 2 hele mooie werken heeft gemaakt en Jimmy Katumba komt op de tweede plaats. Voor Emmanuel heb ik waterverf met een kwastje en voor Jimmy wel wat pennen. Emmanuel woont in een ander huis en komt ook vanmiddag. Ik heb hem gevraagd een goede vriend mee te nemen om mee naar de huizen te gaan. Voorlopig is het wel voldoende om met 4 tot 6 personen te gaan. Ik heb ooit nog wel eens Strijdkreetevangelisatie op Ritthem gedaan en met een grote groep loop je jezelf verloren op het platteland. Dat zal hier dus niet veel anders zijn. Meddy wil liever verderop gaan, maar dat is voor een volgend keer, zeg ik. Hij verwacht ook dat mensen ons zullen vragen om terug te komen voor gebed. Dat is mooi, want dat impliceert relatie.