Marjon Mijnsbergen

Vanmorgen eerst zelf bij het ochtendgloren stille tijd gehouden en Jeremia 52 ontvangen en 1 Petrus 5. Ik krijg op mijn hart om dit te delen met de hele schildergroep en om een vergadering te beleggen. Zo gezegd, zo gedaan. Eerst even Henry geinformeerd en hij gaat erin mee. Het lijkt mij ook gewoon goed om hun visie, mening te horen en dat zij deze ervaring meekrijgen. Jeremia 52 gaat over de Chaldeers die Jeruzalem verwoesten en al het edelmetaal naar Babel brengen. Uiteindelijk moeten ze het ontgelden met hun leven. Jojakim van de stam Juda blijft God trouw. Hij wordt in de gevangenis gegooid maar komt toch in de gunst van de koning, die hem eten en drinken geeft tot zijn dood.1 Petrus 5 gaat over het eren van de ouderen door de jongeren en over een nederige houding in het algemeen. Er staat een mooie bemoediging dat we al onze zorgen bij God mogen brengen en dat Hij in al onze noden zal voorzien. We moeten Hem dan wel de eerste plaats geven in ons leven.

Bij de vergadering zijn 8 personen aanwezig. Ik heb gauw een aantal agendapunten opgezet. We plannen de activiteiten voor de eerstkomende paar dagen, zodat er toch een structuur is, want ik merk dat er meer behoefte aan is nu, Verder ben ik benieuwd naar hoe iedereen het project ervaart en of er leerpunten zijn. Dat laatste is nog een stapje te ver, want ik merk dat men die vrijheid nog niet heeft. De algemene mening is wel, dat het een goed educatief project is, waarin men veel leert. De jongens danken God daarvoor en de leiders voor wat zij voor hen doen. Ook noemen 2 jongens dat het goed is voor de presentatie van Bulamu Village en voor de gemeenschapszin. Wat de plannen betreft gaat Henry vandaag met de onderwijzer overleggen wat hij graag wil zien in het klaslokaal. Hij gaat met 4 jongens aan de slag met schetsen op de muren en het inschilderen van die schetsen en ik ga met Emmanuel en Meddy de Bulamu Sign Post afwerken vandaag. Ik meld dat we nog een beste kunstenaar moeten kiezen van de eerste schilderijen op papier en Henry wil dat later doen. Wat de mislukte Afrikakaart betreft..We maken gewoon een nieuwe in het klaslokaal.

We gaan meteen aan de slag, zoals besproken. De jongens werken prima mee dan. Om 12.30 uur vind ik het genoeg, want het is bloedheet. Het witte bord reflecteert de zon namelijk en het is broeierig weer. Een van de jongens heeft ook een jackfruit gevonden en de verleiding blijkt iets te groot. We besluiten te stoppen tot ruim na de lunch en om 16.00 uur weer te beginnen. Dat valt me wel een beetje tegen. Iedereen gaat akkoord, maar om 16.00 is alleen Meddy er. Dan roepen we Henry er maar bij en klaren de klus samen. Ondertussen zijn er in het klaslokaal al een hart, het menselijk lichaam en een goede kaart van Afrika geschilderd. Ik maak wat foto's en vraag de onderwijzer of er ook ruimte is voor een stukje vrije expressie. Ik denk dat dat ook leuk is. Hij zegt dat het ok is, maar toch vooral dat hij blij is met wat we al gedaan hebben. Verder laat dit zich nog even raden.