Ik voel mezelf soms eenzaam, want ik heb niemand om de tango mee te dansen. Ik voel mezelf nog steeds onzeker, omdat ik regelmatig angst heb om afgewezen te worden. Soms ben ik geneigd om zelfdestructief te zijn en een beetje down. Ik wil wel een integer kunstenaar zijn, ongeacht wat anderen daar van vinden, dus bid ik God om me te helpen eerlijke kunst te maken, dus ook met pijn als deze er is.
God snoeit, en omdat ik me voed met Zijn woorden van Liefde en zorg voor mij, mijn wortels uit blijf strekken naar Zijn rivier, doet Hij nieuwe scheutjes opschieten op de plaatsen waar gesnoeid is, opdat ik meer vrucht kan dragen dan ooit tevoren.