​Hier alvast een hoofdstukje uit mijn tweede manuscript

Zelfacceptatie en één van hart zijn

 

Ik ben op het punt aanbeland dat ik mijnleven volledig accepteer zoals het is, mezelf inbegrepen. Dat geeft een ongekende rust. Opeens hoef ik mezelf niet meer te bewijzen en nergens meer achteraan te lopen, hetgeen meestal leidt tot opgejaagdheid en onrust. Vanmorgen lees ik in Mattheüs 11 over Johannes de Doper. Jezus zegt over hem dat hij de grootste is van alle mensen, maar dat de kleinste in de hemel groter is dan hij. Jezus wijst de mensen erop dat ze veel te snel een oordeel klaar hebben. Johannes noemen ze bezeten omdat hij geen wijn drinkt en vaak niet eet en Jezus noemen ze een veelvraat en een drinkeboer omdat Hij best een Bourgondiër is. Hij vertelt ook dat Johannes, toen hij in de gevangenis zat, Zijn discipelen naar Hem hadden gestuurd om te vragen of Hij wel de Messias was. Jezus antwoordde: “Ga terug naar Johannes en vertel Hem over de wonderen die U mij hebt zien doen; Blinden zijn gaan zien en verlamden lopen weer. Melaatsen zijn genezen en doven kunnen weer horen. Doden zijn weer levend gemaakt en de arme mensen luisteren naar de blijde boodschap. Gelukkig is degene die mij accepteert zoals ik ben.”

Wat een handreiking van Jezus aan Johannes, de andere discipelen en aan ons. Als je twijfelt aan Jezus door pijn of teleurstellingen, wend jezelf dan niet van Jezus af, maar zoek Hem juist. Jezus belooft veel rust voor je ziel. In Mattheüs 11:28 bevestigt Hij dat door te zeggen: “Als de lasten u drukken en u vermoeid raakt, kom dan bij Mij. Ik zal U rust geven. Voeg u naar Mij en wees Mijn discipel, want Ik ben nederig en vriendelijk van hart. Bij Mij zult u diepe innerlijke rust vinden. Wat ik van U vraag is nooit te zwaar en de last die u voor Mij moet dragen is licht.”

Vanmiddag bepaalt de Heilige Geest me bij de rust die Jezus geeft. Ter inspiratie ontvang ik ook de parabel van de bruiloft te Kana, waar Jezus water in wijn verandert. Ook ontvang ik Romeinen 12, waarin ik bij de geloofsgehoorzaamheid wordt bepaald. God kan wonderen door ons heen doen als we onszelf ernaar uitstrekken, in alle eenvoud en ontvankelijkheid. Dan kan God door ons heen gaan werken. Dan verwachten wij het volledig van Hem en niet van onszelf. Als wij ons denken vernieuwen kunnen we zijn volmaakte wil ontdekken. Wat God wil is goed, aangenaam en volmaakt. Hij vraagt ons om Hem en elkaar te dienen met de talenten die Hij ons heeft gegeven. Hij vraagt ons om nederig te zijn en om één van hart te zijn. Dat houdt in dat God van ons vraagt om blij te zijn met wie blij is en verdrietig met wie verdrietig is. Ook vraagt Hij ons om in vrede met elkaar te leven en om vergevingsgezind te zijn.

Deze teksten komen steeds terug in mijn stille tijd, dus je zou het een remawoord kunnen noemen, dwz. persoonlijke openbaring van God.

Ik strek mezelf uit naar Uw liefde Heer en naar de wonderen die U wilt gaan doen. De wereld is zo in barensnood, Heer, en ik verlang ernaar dat steeds meer mensen U waarlijk zullen gaan leren kennen. Maak mij Uw handen en Uw voeten en leid mij door Uw Geest. Breng mij mensen op mijn weg die Uw liefde en Uw genezing nodig hebben, Heer. Ik dank U dat U mensen geneest en hen met Uw liefdekoorden naar Uzelf toetrekt. Dank U dat U ons waardig acht om dat in Uw naam te doen. Amen.