Waikiso

Heerlijke dag gehad vandaag. Vanmorgen vroeg vertrek ik heel vroeg met Meddy richting Namungona, waar Henry Luja woont. We krijgen een gratis lift aangeboden van een man met een terreinwagen en hij trommelt lekker op het stuur op de maat van de muziek in zijn auto. Ik hoor aan de muziek dat de man van mijn leeftijd is en het is wel even een verademing om muziek uit de tachtiger jaren te horen. Ik vraag aan Meddy of hij deze muziek kent en hij zegt dat Joseph die muziek ook wel draait. Het laatste stukje doen we per bodaboda. Henry Luja ontvangt ons met Chapati en met thee. Hij vraagt of ik de cup-a-soup wil. Hij heeft die gekregen en vindt die niet zo lekker. Bij mij gaat een Chinees tomatensoepje er prima in. We vervoegen ons naar een oude studio achter zijn winkeltje,  waar hij de workshops aan studenten geeft. Het is een echte kunstenaar, want dat kost hem ook een aardige duit extra aan huur en hij heeft het al niet zo breed. Hij vertelt me dat hij een maatschappelijk geengageerd kunstenaar wil zijn, omdat de maatschappij meer kunstenaars dan politici nodig heeft. De studenten krijgen voor een prikkie een schildercursus en kunnen het dan nog niet eens allemaal opbrengen om op tijd te zijn. zegt hij. Ja dat is zo, zeg ik...Dat is het lot van een kunstenaar vaak. Niet iedereen is zo gepassioneerd en er zich bewust van hoeveel tijd en moeite je in je werk steekt. Als hij een portret voor een vriend heeft ingelijst, gaan we met de tartxibus en met de bodaboda naar Waikiso. We nemen er een heerlijke duik in het zwembad en ik trek wat baantjes. Ondertussen bestelt Henry onze lunch en wat te drinken. maakt wat foto's en gaat na de lunch terug naar huis om te werken. Meddy en ik blijven lekker zwemmen. Rond 15.00 uur maken we kennis met 2 jongens van Meddy zijn leeftijd...We spelen wat met de bal, die ze bijhebben. Ik trap die inet zwembad en een van de jongens komt die dan steeds naar me toe brengen. Later volleyballen we nog wat. We hebben gedouched en moeten nog even opdrogen in de zon. Dan weer terug per bodaboda en het laatste stuk met de taxibus. Met zonsondergang lopen we weer terug naar boven richting Bulamu. Het was letterlijk en figuurlijk verfrissend voor geest, ziel en lichaam.