Marjon Mijnsbergen

Ik ben God dankbaar voor de zegeningen die hij voor mij heeft en dat hij me gebruikt om anderen te zegenen. Het is niet altijd gemakkelijk, omdat Zijn genade niet goedkoop is. Jezus heeft zijn leven gegeven om ons te redden en heeft vele martelingen moeten ondergaan. Als ik daaraan denk is het toch goed om de smalle weg te gaan en soms ook diep te gaan voor Jezus. Met Hem houd ik het goed vol, omdat Hij zo liefdevol is en onophoudelijk geeft wat ik nodig heb. Laat maar stromen die liefde, denk ik dan, als een hemelse oceaan, waar alle rivieren van Zijn Geest in uitmonden; waar leven is en waar ook de dood (het kruis) is, maar altijd weer wederopstanding en nieuw leven van de vissen die speels uit het water springen naast de engelen van de zee...De dolfijnen en de walvissen, die me mijn diepste angsten doen vergeten met hun spel, wijsheid en onvoorwaardelijke liefde voor ons. God's Geest is overal...Hij zweefde al over de wateren toen God de wereld schiep. Hij heerst over het leven en over de dood...Op slangen en schorpioenen zullen we treden, dus kies ik liever voor het leven. Heb God lief boven alles en  je naaste lief, gelijk jezelf, zaaegt God. Ik heb een lange periode gehad dat ik rebelleerde tegen God, maar ik moet toegeven dat ik nogal zelfdestructief bezig was. God heeft me daar nooit voor gestraft. Hij laat alles medewerken ten goede. Daarom ben ik zo vol van Zijn genade en weet ik ook dat alles genade is. Wat ik kan doen is me daar volkomen voor openstellen met voldoende zelfreflectie, met bewustzijn van mijn tekortkomingen en dat ik daar samen met God aan werk. Ik houd van Jezus en ben dus hongerig naar Hem en wil graag geestelijk groeien, in de wetenschap dat dit aardse leven slechts een voorbereiding is voor een leven met Hem in het hiernamaals.

Gisteren rond 18.00 uur komt Joseph het slot van de w.c. checken. Het is gebroken. Hij vraagt ook hoe het met mij is. Ik sta net met een stuk van een plastic zak voor aardappelen en koud water mijn bord en zakmes af te wassen in de keuken. Ik zeg hem dat het goed met me gaat en dat we een flink stuk gelopen hebben vanmorgen. Dan komt 1 van de kinderen van auntie Juliette bij me langs en geeft me popcorn. Ik deel dat met de jongens, die er blij mee zijn en gelijk water voor me koken voor koffie en thee. Ik ga naar auntie Juliette om haar te bedanken en dan ligt er een klein meisje met hoge koorts op de bank. Auntie Juliette koelt haar voorhoofd en ontblote bovenlichaam met een natte doek. Als ze gaat koken, neem ik dat van haar over. Ik heb zo met het meisje te doen. De rillingen lopen over haar lijf. Ik krijg vers fruit van auntie Juliette en deel dat met het meisje. Ze knijpt het zowat fijn, maar ik ben blij dat het er gretig ingaat en dat ze er van geniet. Ik veeg de sapstromen ook maar weg met de natte doek en spoel die dan uit. Dat kan ook geen kwaad, want ze hadden me wel een hele natte lap gegeven. Auntie Juliette heeft inmiddels ook nog een bordje fruit voor haar klaargemaakt. In het volste vertrouwen dat God het gebed uit gaat werken, informeer ik ook nog even naar Shamimu. Auntie Juliette drukt me op het hart dat ze echt weer terugkomt naar Bulamu. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk soms. We mogen erop vertrouwen dat hij ons geeft wat het beste voor ons is en wat we nodig hebben. Met een aardse blik is dat niet altijd te begrijpen en daarom mogen we uitreiken naar gebed, de bijbel en persoonlijke openbaring op het woord en onszelf daaraan overgeven. Eenmaal weer terug op mijn kamer, komt auntie Esther langs. Ze bewondert mijn schilderijen en wil ook wel een schilderij en nog wat blauwe verf om de muur in haar huis te restaureren. Ik zeg, dat ik er voor zal zorgen. Eigenlijk is het wel leuk om elkaar zo te zegenen, maar ik houd zelf ook nog wat verf om te schilderen hier en ik ga ook Joseph en auntie Juliette een schilderij geven. Even later komt kleine Joseph langs en hij vindt het Afrikaanse geteinte schilderij erg mooi. Ik zie het aan zijn gezicht. Dat schilderij ga ik aan Esther geven en het hart aan auntie Juliette, omdat het bij haar past. Net komt Joseph weer voor het slot van de w.c. Hij kiest het meest recente schilderij uit naar Jesaja 58 en 61. Dat is mooi...genade op genade.