Het is heerlijk om te ervaren dat God en de gezonde voeding hier me kracht geeft om nu ook tegen het middaguur een flink stuk te lopen. Mijn airtime is weer op en ik wil toch echt blijven bloggen en op Facebook kunnen gaan.  Ik ga het wel kort houden nu, want er is momenteel geen stroom en de accu van de laptop is al een eind  leeg. Mijn accu is daarentegen aardig opgeladen met het vuur van de Geest, het tropisch zonnetje en de rust en de kracht die in de prachtige  natuur hier. Het is een weldaad voor geest, ziel en lichaam. Ook de liefde onder elkaar en het gemak waarmee dat gaat vormt daar een groot aandeel in, zo niet het grootste. Meddy roept me nu voor de lunch. Op naar auntie Esther en dan even siesta houden, met het Rhemawoord van Jesaja 58 in mijn achterhoofd.