Marjon Mijnsbergen

Zondag vandaag...Eerst even snel ontbijten en dan om 8.45 uur naar de dienst. De preek gaat over het leren beheersen van onze emoties, dwz. zelfbeheersing en over vrijgevig zijn, omdat alles wat we hebben genade van God is en wij rentmeesters daarvan zijn. Verder spreekt Joseph over het feit, dat men op Bulamu soms maanden achtereen heel weinig heeft. Het maakt hem van God afhankelijk en maakt hem bewust van Zijn genade. Rijkdom kan hem dat niet geven en hij zou het niet willen missen. Het geeft een diepe vrede. Hij weet nooit wie er een nood kan lenigen, maar in Gods genade gebeurt dat toch altijd weer. Na de dienst even gauw lunchen en dan een poosje rusten. Vervolgens meteen weer naar de kerk om sjablonen te snijden voor de tekst op het Bulamu Primary School bord. Het is bloedheet in de kerk, dus ik ben blij dat we de klus zo gefixed hebben met z'n zevenen en verder kunnen werken naast de kantoren op Bulamu Village. Dan gaan we het opschrift sponsen met metaalverf in de sjablonen in de kleuren rood en zwart. Meddy werkt de letters nog netjes af met een penseel na het sjabloneren. Zijn voorbeeld doet goed volgen. Terwijl de groep hetzelfde nu ook op de andere kant van het bord doet, heb ik een goed gesprek met Henry Luja over geld en genade, hetgeen goed aansluit op de preek van Joseph, vandaag. We praten over het belang van het hebben van goede relaties en het hebben van verwachtingspatronen, die niet altijd reeel zijn. Ik kan teruggrijpen naar mijn eigen levenslessen, waarin ik ook moest leren heel veel ballast los te laten om opnieuw ontvankelijk te kunnen zijn voor anderen. Veelal heb ik dit gedaan door eerst naar God te gaan en door op Hem te leren vertrouwen door de leiding  van de Heilige Geest. Hierdoor en ook door de kracht van het Woord leerde ik de controle loslaten en in Zijn genade en intimiteit te wandelen. Daardoor werd ik rustiger en leerde ik beter luisteren naar anderen. Het leven wordt dan een stuk relaxter. Ik leg hem uit dat dit een geestelijk principe is. Als we vanalles najagen neemt dat ons helemaal in beslag. Het kost ons teveel energie, waardoor we de genade van God niet meer zo ervaren. Ik hoop dat hij het oppikt. Dan kan hij meer van het proces (van leven/kunst) genieten, ook tijdens het schilderproject i.p.v. steeds vooruit te plannen en te zien op die kleine dingen die niet goed gaan i.p.v. al die dingen die uitstekend verlopen, zoals het schilderen van de kaart van Afrika. Joseph heeft hem daarop gewezen en dat blijft nu hangen in zijn gedachten en dat is jammer. Hij heeft nu het gevoel dat hij overal bij moet zijn. Daarnaast wil hij een schildercursus opstarten voor studenten in januari in zijn atelier in Kampala. Het geld wat ik hem geef is om een aantal maanden achterstallige huur te betalen, dus hij moet dan dringend weer geld verdienen. We hebben tijd zat, zeg ik en het komt allemaal wel goed. Ik stel voor dat we morgenochtend eerst samen bijbel lezen en bidden voordat we gaan schilderen. Hij vindt dat een goed plan. Nu maar eerst even geroosterd brood met suiker eten en een kop koffie erbij. Ik wil nog bloggen, maar de verbinding is slecht. Dan maar even douchen en een filmpje kijken met de jongens als ze om posho zijn geweest met bonen. Dan lekker slapen.