Marjon Mijnsbergen

Vandaag wakker geworden met ' Welk een Vriend is onze Jezus', maar dan in het Luganda. Mooi lied, maar dat bedacht ik niet meteen, toen ik die hele grote kakkerlak mijn kamer binnen zag komen lopen. Ik wil die eitjes ervan niet in mijn kamer hebbendus ik vraag een van de jongens hoe ze die vangen...Nou gewoon met die lodder dus, waar ik de vloer mee dweil. Nu maar ff douchen, ontbijten en dan bloggen. Ook nog even een centje apart leggen voor John Kennedy z'n beedigingsfeest. De jongens hier zijn uiterst attent. David en Meddy hebben gisteren airtime voor me gehaald, dus ik kan weer naar hartelust bloggen ook. Dat is wel nodig ook, want als ik bijna klaar ben, ben ik opeens al mijn tekst kwijt en kan dus weer opnieuw beginnen. Ik luister wel vanaf mijn kamer naar de dienst en doe de deur maar eens dicht.

Het is druk vanmiddag bij de lunch. Ik ben blij Ronald Rugasira weer terug te zien en maak kennis met zijn vrouw en kinderen. Hij was er ook bij op onze tocht naar de eilanden op het Victoriameer en we zijn toen twee aan twee langs de huizen gegaan. Ronald deed altijd het woord in Luganda, ook uit de bijbel en ik meer foto's schieten en bidden voor mensen. Het was een goede samenwerking. Nu heeft Ronald taarten gebakken voor het beedigingsfeest van John Kennedy en die ook gratis aangeboden. Erg lief van hem, want hij heeft het niet breed. Er zijn heel veel sprekers op het feest van Kennedy, die gezegend is met heel veel vrienden, die allemaal wel een goed woordje voor hem doen. Ik besluit om die middag foto's te  maken van achterin de kerk. Edgar doet dit vooraan. Tenslotte is het vandaag ook nog film. Ik kijk nog even en probeer nog foto's te posten op FB, maar de verbinding valt weg. Ik kruip mijn bed maar eens in, want ik ben erg moe nu. Morgen weer een dag. Het zijn heerlijke gezegende kerstdagen geweest.