Eerste Kerstdag
7.15 uur - Vanmorgen word ik wakker met het concert van de vogels om me heen en andere vroege vogels die 'Jingle Bells' draaien en dan hoor ik ' A king was born today ' van Boney M. De stemming zit er al goed in hier.
Gisterenavond heb ik met mijn buurjongens foto's bekeken die op mijn memorystick staan. Er blijken ook nog foto's op te staan van Jamir en mij van mijn reis naar Oeganda eind 2012. Ik kijk ernaar met gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik blij dat ik nu toch nog foto's blijk te hebben, want de DVD en CD die hij toen voor me gebrand heeft, kan ik niet meer lezen. Anderzijds zie ik hoe verliefd we toen waren en het brengt me in verwarring. Hoe zou het met Jamir gaan? Wat zou hij doen met de Kerst? Wat moet ik in Godsnaam met die gevoelens? Ik weet het echt niet. Wat ik wil is God gehoorzaam zijn. God sprak toen ook steeds: ' Niet door kracht noch door geweld, maar door Mijn Geest.' Ik heb onderscheidiing van Geest nodig. Ik weet dat ik hierin kwetsbaar ben en de tegenstander weet dat ook. Ik moet toch vooral de bijbel blijven lezen en blijven bidden hiervoor. God weet wat het beste voor ons isen heeft het complete overzicht. Dat moet ik toegeven en in dat opzicht ben ik gegroeid. God geeft Mattheus 11 en 12. Ik ben toch echt een wegbereider. Ik lees de tekst over dat je aan de vrucht de boom herkent en dat we de Geest niet moeten lasteren. Alle zonden worden vergeven, maar niet het lasteren van de Geest. We moeten daarover rekenschap afleggen bij God. Hij bepaalt me ook bij Matt. 12:30 - ' Want al wie doet de wil Mijns Vaders, die in de hemelen is, die is Mijn broeder, moeder en zuster.
Vandaag lekker tutten en kerstkleding aan. Met een gepoederde neus schreidt ik naar het huis van Auntie Esther voor het ontbijt. De moeder van kleine Joseph komt eraan, als ik met hem aan het spelen ben. Ik weet niet dat het zijn moeder is, maar Esther zegt het tegen mij. Ik ben blij voor hem Zijn moeder bij hem is. Het is een maand geleden dat ze elkaar gezien hebben.
Ik vraag aan Esther of ik make-up van haar mag gebruiken, maar ze heeft het te druk nu, dus ik moet nog een poosje geduld hebben. Eigenlijk probeer ik haar ook een beetje de rust in te krijgen, maar dat valt niet mee. Het is ook altijd druk met het huishouden en de kinderen. Dan ga ik maar mijn zakmes halen om te helpen bij het aardappelen schillen. Het is een hele onderneming op mijn hakken hier, temeer omdat het geregend heeft. We maken wat foto's bij de prachtige kerstboom en dan ga ik naar de dienst om 11.00 uur. Lekker veel worship, dus we gaan swingend de kerst in. Margreet (Mama Mega) doet ons het kerstverhaal in volle overtuiging. Na de dienst worden er naast de kerk op het grasveld nog vele plaatjes geschoten. Het gaat er heel gemoedelijk aan toe. 's Middags hebben we eerst een lunch met veel vlees, want er is gisteren voor de gelegenheid een varken geslacht. Auntie heeft heerlijke koolsalade gemaakt en er is Fanta voor iedereen. Daarna is het film in de kerk; Allemaal filmpjes die op Bulamu zijn gemaakt. Ik schat dat er voor zo'n 5 uur filmmateriaal wordt gedraaid. Vele stichtingen hebben hun bijdrage geleverd, zoals de Wilde Ganzen, Trin, en Kaya Foudation. Erg leuk om de ontwikkeling van Bulamu te zien door de jaren heen...Begonnen als een klein weeshuis in Kasule bij Kasubi tot de aanleg van het weeskinderendorp Bulamu Children Village in Bombo met de aanleg van een waterpomp. Laster en jaloezie maken veel kapot. Als andere, aardse, belangen prevaleren boven de liefde van God tot ons en tot elkaar, dan moeten er helaas wel heel veel weeskinderen onder lijden en mensen die veel van hen houden. Goed om te weten dat God de regie heeft en dat Hij nooit faalt en ons niet in de steek laat. Hij is niet gebonden aan instituten en regels van mensen. Nu Bulamu een baisschool is, werkt Zijn liefde gewoon door.
's Avonds is Meddy een poosje weg. Hij blijkt John Kennedy tegen te zijn gekomen, dus dat werd chillen geblazen. Ik ben hem ook tegengekomen vanmiddag, op weg naar de film. Het is een heuglijk weerzien. Hij ziet er goed uit en heeft vrienden meegenomen. Cristopher is er ook bij. John Kennedy is een pleegzoon van Leen en Fernando, vrienden van mij. We hebben samen discipelschapstraining gedaan en naar de eilanden van het Victoriameer gereisd om het daar in praktijk te brengen. Morgen vieren we dat hij zijn opleiding journalistiek succesvol heeft afgerond. Dat is een hele prestatie, te meer omdat de middelen niet altijd toereikend zijn gebleken.
's Avonds kijk in nog een SF-film met de jongens, nadat zij zich uiteraard nog even flink tegoed hebben gedaan aan het vlees, nu het er is.