Marjon Mijnsbergen

Vanmorgen vroeg aan de patat met sausijsjes en tomaat. Lekker hoor. Ondertussen zijn de kinderen ook gif aan het spuiten in hun slaapkamers om de bedwantsen weg te krijgen. Op een gegeven moment ga ik toch maar met de koffie naar buiten, want de lucht is niet meer te harden. Henry staat dan al met de muurspecialist te praten. Ik ga mezelf gauw omkleden. Ik pak mijn rugzak met de nodige spullen en we gaan aan de slag. De muurspecialist zet de lijnen uit met schoolkrijt. Hij plaatst gelijke vakken waar de letters in komen te staan. Het ziet er professioneel uit. Het doet me denken aan de lay-out en het letterzetten voor de degelpers op de drukkerij waar ik gewerkt heb. We werken met schreefloze letters. Ik help met de tussenruimten. Die is niet bij alle letters hetzelfde, omdat sommige letters breder zijn. Henry schetst alvast de vogels en de hartjes van mijn ontwerp. Dan ga ik het inschilderen met verschillende kleuren: ' Welcome at Bulamu.' Gelukkig hebben we een plantenspuit om de verf vloeibaar te houden, want als de zon doorbreekt droogt de verf erg snel. Voor de omtrek van de letters en voor de gaatjes in de muur moet de verf ook vrij dun zijn. Tegen lunchtijd ben ik klaar. Ik moet alleen de letters nog afkaderen met donkerblauwe of zwarte verf. Ondertussen is de muurspecialist op de andere muur het alfabet aan het uitzetten. Henry en de rest schilderen het in. Ons werk trekt de nodige aandacht van de buren. Na afloop betaal ik de muurspecialist 25 Euro, zoals afgesproken met Henry. Dan ga ik Meddy maar eens bellen of hij nog komt vandaag. Dat hadden we afgesproken. Hij is nog in Kampala op zoek naar een modem, zodat we op zijn laptop op Internet kunnen gaan. Ik zie hem morgen op Bulamu. Nu dan nog even bloggen aan het tafeltje, onder de parassol bij de kerk...Ik krijg er een heerlijk briesje bij en om me heen staan runderen te grazen en een stukje verder zijn er jongens aan het voetballen. Henry brengt me een bordje verse annanas van aunt Esther. Er komen voor de kerstvakantie nog diverse mensen langs bij haar, zoals Annette, de hoofdonderwijzeres van de basisschool en een tante van een van de meisjeshuizen. Zij vraagt ook om geld om haar zieke moeder op te kunnen zoeken. Ik zeg haar dat ik zal bidden voor haar. Ik moet toch ook grenzen gaan stellen, anders kun ik mijn beurs blijven trekken. Ik vind het lastig, maar het is wel nodig. Nu maar even rusten. De dag geeindigd met het maken van een schildering van het uitzicht vanuit het keukenraam van mijn verblijf. Ik heb een prachtig uitzicht daar op de tuin en de heuvels bij het Bulamumeer.