Marjon Mijnsbergen

17-12-14: Vandaag meteen even douchen na het wakker worden. Een van de jongens is al aan het dweilen en vraagt of hij ook mijn kamervloer mag doen. Ik zeg: "Graag." Daarna krijg ik een briefje toegestopt van een van de andere jongens. Het briefje is van Joseph. Of ik om 8.30 uur klaar kan staan om naar Kampala te gaan. Ik heb nog een half uurtje om te ontbijten en dat lukt net. Auntie Esther moet eerst het houtskool aansteken om dan vervolgens een pannetje water erop te koken. Ze geeft me 4 geroosterde botherhammen. Ik krijg er een paar extra, omdat we naar Kampala gaan. Ze zegt: "Je weet nooit hoe lang het duurt." Ik neem er 2 met banaan en 2 met suiker. Daar kan ik wel een poosje op teren. Wel lief van Esther. Ze is erg zorgzaam. We nemen nog wat jongens mee, die in Kavala uitstappen om van daaruit verder te reizen naar hun families. Dan gaan we naar de Nederlandse Ambassade. Een van de jongens gaat stage lopen bij de brandweer in Akersloot. Zijn sponsors wonen daar. Vervolgens gaan we nog even om een kopie van zijn ziektekostenverzekeringspolis, want dat heeft de Ambassade ook nodig. Dat is zo gepiept. Daarna staan we nog even in de file. We zijn onderweg naar Sadolin Paints, waar we om de verf gaan. We hebben een goede deal: 446.490 UGX; 107.510 UGX binnen budget, dwz. 32 Euro minder dan gebudgeteerd. We wachten even op onze verf en gaan dan naar Gamestore voor de andere schildersbenodigdheden. Zo gezegd, zo gedaan. We kopen daar verfrollers, grote kwasten en verfbakken om de rollers in te leggen. We kopen plastic bordjes en gewone lepeltjes, want die zijn in de aanbieding...4 lepeltjes voor 2 Euro. Ze zijn onontbeerlijk voor het opscheppen van de verf. Dan bied ik Joseph en Henry een lunch aan: kip met frites, koolsalade en frisdrank. Aanvankelijk wil Henry een gezonde maaltijd, maar het blijkt hem uiteindelijk toch ook prima te smaken. Ondertussen probeert Joseph mijn mobieltje op Internet te krijgen, nadat hij er voor 20.000 UGX airtime voor me heeft opgezet. Het lukt hem ook niet, dus gaan we na het eten toch maar naar de MTN-winkel ernaast. Het blijkt een technisch euvel te zijn, net als 2 jaar geleden.Henry is ondertussen 'downtown' om potloden, gum, tekenpapier en penselen. Ik ga met Joseph dan weer terug met de bus naar Bulamu. Onderweg koop ik  nog 3 kilo suiker voor Auntie Esther, zoals beloofd. Ook gaan we nog even tanken natuurlijk, want Joseph heeft het mogelijk gemaakt dat we snel overal om konden gaan en niet moeten gaan zeulen met alles. Met openbaar vervoer is het ook een mijl op zeven. Dat is wel bewonderenswaardig aan hem: Hij staat altijd klaar voor je. Er is nooit iets teveel gevraagd. Eenmaal terug op Bulamu ga ik naar de dienst en eet 's avonds nog een hapje bij Auntie Esther. Ik maak ook kennis met Margreet, die vannacht aangekomen is. Ze is zendelinge en woont in Servië. Ze komt oorspronkelijk uit Nederland. Ze vertelt ons dat ze hier tot 12 maart is. Ze gaat bidden voor genezing van mensen en gebedsgroepen opstarten. Tijdens de dienst zegt ze dat ze blij is om weer thuis te zijn. Dan is het tijd voor de administratie. We hebben goed gebudgetteerd..Het een wat goedkoper en het andere wat duurder, maar al met al kunnen we dan toch nog wat kleine dingen kopen, als potloden, gum en verfrollerbakken, die we vergeten waren. Jimmy, van de aangrenzende kamer , komt trots nog even laten zien wat hij gemaakt heeft: echt een hele mooie aankondiging van de lofprijs van 6 december met CD-presentatie. Hij heeft een giraffe en een man met een koptelefoon en een gitaar getekend. Ik vraag hem om morgen ook zoiets te maken, wat dan op de muur van de school zou kunnen komen. We gaan een selectie maken van de mooiste en meest geschikte kunstwerken en die dan op de schoolmuren overzetten. Ik ben benieuwd.