Marjon Mijnsbergen

Vanmorgen om 7.45 uur wakker geworden en opgestaan. Even wat spieren oprekken, want ik ben zo stijf als een plank. Misschien van de koude douches want dat ben ik niet gewend natuurlijk. Ik ben ook een beetje duizelig. Toch maar even een emmer water halen en het fijnstof van mijn kamervloer opdweilen. Dan ga ik naar auntie Esther voor het ontbijt. Daar zijn 2 kinderen met een bosje twijgjes het vloerkleed aan het vegen. De vloer wordt ook gedweild. Ik zie een meisje met een paar strookjes papier lopen en vraag wat ze ermee gaat doen. Ze zegt dat ze er papieren kralen van maakt voor kettingen. Ik vraag of ze even wil wachten, dan ga ik mee naar het meisjeshuis om te zien hoe ze dat doen. Ik dacht: Nog even mijn camera halen. Het gaat wat langer duren, want ik loop nog even met mijn mobieltje naar de buurjongens om te kijken of ze mijn Internet geactiveerd kunnen, krijgen maar het lukt hen ook niet om Facebook te laden. Hier moet je aan de provider (MTN) doorgeven hoeveel MB je wilt gebruiken en of dat voor Internet is of voor bellen/SMS. Deze airtime verloopt ook nog binnen 24 uur. Enfin ik ga gauw terug naar het meisjeshuis en maak wat foto's daar. Ik bestel 2 kettingen en wordt voor de prijs doorverwezen naar auntie Esther.Wat dat betreft zijn de kinderen goudeerlijk en goed opgevoed. Vervolgens dan even bellen met de moeder en oma van mijn reisgenoten in Kawempe. Ze begrijpt mijn Engels denk ik niet goed, al hoor ik nog wel een ' Thank you,' nadat ik heb uitgelegd waarom ik bel. Dan nog maar even een SMS-je er achteraan ter bevestiging en nog een SMS-je naar Meddy om hem succes te wensen bij zijn examens en dat ik hem zaterdag weer hoop te zien.Vervolgens wil ik nog een handwasje doen en douchen, maar er is geen stroom en geen water. Ik rust even en besluit dan maar om mijn dagboek bij te werken. Dan komt 1 van de jongens naar me toe om te zeggen dat hij het lek in mijn stortbak komt repareren. Daarom is het water dus afgesloten. Hij zal regelen dat het weer aangesloten wordt. Dan maar even douchen en een wasje doen. Ik constateer dat het w.c- papier op is  Ik hoop dat Joseph het vandaag voor me meeneemt. Auntie heeft het nu wel aan Joseph doorgegeven. Zelf gebruiken ze het meestal niet...Net als Indonesie gebruikt men een emmertje water. Op het platteland gaan ze ook wel de brush in, dwz. de bosjes in. Ach ja, bij het meisjeshuis zitten de kip en kuikens ook binnen. Prophet, de koe van auntie Esther laat ook her en der achter het huis koeiepoep achter, want daar graast hij. Ik ga even mijn bijbel lezen en dan komt Shamimu op de veranda naar me toe. Ze is heel aanhankelijk en zegt: '" Morgen komt mum Jolanda en neemt schilderspullen voor me mee.'  Ik zeg: '" Dat denk ik niet. Wie neemt ze dan mee?" Ze zegt: " Jij." Shaminu wordt geroepen voor de lunch. Ik ook. Er staat een koffer op met kralen en er liggen kettingen uitgestald op de bank bij auntie Esther. Ze vraagt of ik er een aantal mee wil nemen om te verkopen in Nederland. Ik neem er 20 mee voor de verkoop. Ze zijn te koop voor 15 Euro per stuk en de volledige opbrengst is voor Bulamu. Dan kunnen de vrouwen ook eens wat extra's kopen. Ze hebben weinig tot niets en dat hebben ze wel verdiend. De kralen zijn ook prachtig en in allerlei modellen geregen. Vandaag een preek van een half uur en ik ben er blij mee. Ik dank er de spreker voor en dank de lofprijzers ervoor dat ze helpen de atmosfeer lichter te maken. Ik zie een glimlach verschijnen bij de mensen. Emmanuel geeft instructies aan de andere kunstenaars aan het eind van de dienst. Na de koffie bedankt Juliette me voor de aankoop. Daarna komt een van de jongens me van Joseph een pakket rollen w.c.-papier brengen. Nog even het budget checken voor morgen als we naar Kampala gaan voor het schilderproject en een boodschappenlijstje maken en dan lekker slapen.