Jojo
Ik ben lekker opgeschoten met het schilderij met de klaprozen op MGB vandaag; Ik heb de steeltes dunnetjes overgedaan met olieverf en flarden bewolking opgezet op een strakblauwe lucht. Dat is nu wel even anders buiten...Ik voel het vocht in mijn botten trekken en hoor de wind aantrekken om mijn huis. Enfin..dus nog net op tijd de stad in geweest om een jojo bij Intertoys, want Tony, één van de kunstenaars, waar ik straks mee ga schilderen in Oeganda, vraagt of ik er één voor hem mee wil brengen. Aan de ene kant vind ik het wel grappig, want ik krijg zo'n verzoek niet elke maandag, maar aan de andere kant vraag ik me af wat een jonge kerel met een jojo moet. Ik meld Tony later op Facebook dat ik een jojo voor hem heb en vraag of hij ook jojo-kunstenaar is? Hij zegt me dat hij die gewoon leuk vindt. Ach ja, waarom ook niet..Ik ben soms wel erg pragmatisch, denk ik dan. Tony geeft ook aan dat Henry hem verder nog niet geïnformeerd heeft over het project, dus leg ik hem een beetje uit wat we gaan doen. Weet ik ook gelijk weer dat we op locatie nog wat uit te leggen hebben en dat is misschien wel het beste ook, middels persoonlijk contact. Eigenlijk wel een goede match..een Nederlandse, die wat voorbereidingen treft in een land waar alles grondig georganiseerd wordt, met Oegandese kunstenaars, die mij er weer aan herinneren dat alle zegen van God is en dat we het van Hem moeten verwachten. Dat marcheert wel, zouden mijn Vlaamse vrienden zeggen en ze hebben het gelijk aan hun zijde.